بی‌شناسنامه‌ها

کامیلُو، مِچاس، مانو، آنا و پیپا پنج دوست هستند که از لذت‌های شدید، شگفتی‌های پنهان، لطافت محدودشده و خیزش خشم آشکار در آستانه پایان نوجوانی عبور می‌کنند. آنان در لبه‌های شهری همچون Medellín زندگی می‌کنند که هم به آن جذب می‌شود و هم از آن کنار می‌زند؛ شهری که با وعده‌ها فریبش می‌دهد اما با خصومت طردش می‌کند. با این وجود آنان می‌خواهند با شهر کنار بیایند و منطق‌های ترسش را به نبرد بطلبند. موسیقی، هنر خیابانی و دوستی سلاح‌های مقاومت آنان‌اند تا جشنی که آنان را به فردی دیگر مبدل کند.