خط داستانی
این فیلم از زیباییشناسی دوربینهای تلفن همراه بهره میبرد که کارگردان پس از تشخیص آنژین و توصیه پزشکان به پیادهروی سریع از آنها استفاده کرد. او ۳٬۰۰۰ کیلومتری را که طی سه سال راه رفت، به کلاژ از لحظات بازیگوش، تجربی و شاعرانه و موقعیتهای خانوادگی و اجتماعی تبدیل کرده است که همگی با حس مهربانی و طعنهآمیز دیده میشوند.