خط داستانی
در سال هزار و نهصد و نود و نه، یازده ساله نیشا پلاتزر برادر بزرگ ترش جاش را به خودکشی از دست می دهد. بیست سال بعد جستجوی او برای درمان پزشکی خاص به در خانه کسی می رسد که روزی به طور ویژه به جاش نزدیک بوده است. به این ترتیب فرصت می یابد تا برادرش را از طریق خانواده انتخابی اش به طور واقعی بشناسد. این روایت در پنج سال تصویربرداری می شود و تصادفی ها به طور مداوم پدید می آیند و نشان می دهند که اندوه و بهبودی را باید در قالب تجربه جمعی فهمید.
