شبکه پافوچی

ژدنک ژاورال این فیلم را با شرایط نیمه‌فنی آغاز کرد، اما سرانجام در استودیوی zlín به پایان رسید و در سینماها اکران شد. در دوره‌ای که در نیمه دوم دهه هشتاد میلادی بود، این نخستین بیانیه کاملاً باز و به‌طور غیرمعمول خام درباره روند و پیامدهای اعتیاد به مواد مخدر بود. داستان دختری هجده‌ساله که سعی می‌کند از عادتش فرار کند، ارزش‌های مستند را نشان می‌دهد—هم در چیدمان و هم در سخن گفتار شخصیت‌های جداگانه و در عینیت محیط وابسته به مواد مخدر.