رافالو ماتارازو که عمدتاً اشتباه گرفته شده و در بهترین حالت استاد کوچک سینمای ایتالیایی است که پس از جنگ به لطف نئورئالیسم احیا شده است، نویسنده ملودرام‌های مجللی است که موفقیت‌شان در ایتالیای پسا فاشیستی تماشایی بود. ماتارازو شروع به نوشتن نقد فیلم برای روزنامه رومی Il Tevere قبل از ویرایش مجدد فیلمنامه برای شرکت فیلم ایتالیایی Cines کرد. اولین فیلم های او کمدی بودند تا اینکه به سمت ماکی رفتملودرام های ng. او با کاتن که در سال 1949 توسط تایتانوس تهیه شد، موفق‌ترین کارگردان ایتالیا شد. تماشاگران ملودرام های او را دوست داشتند. با این حال، منتقدان تمایل دارند آثار او را تحقیر کنند و می‌گویند که فیلم‌های ماتارازو نئورئالیسم ضمیمه هستند. از دهه 1970، برخی از منتقدان سینمایی تلاش کردند تا شهرت ماتارازو را بازگردانند. مجله فرانسوی «پوزیتیف» عاشق کتاب تاریخی شهوانی او «کشتی زنان گمشده» بود.